บทที่ 10 — แรงกดดัน
การบรีฟเรื่องแก๊งแร็กซอสเกิดขึ้นในตอนเช้า
มาเฮน กรีนอายจากฝ่ายภาคสนาม เป็นคนดำเนินการ
เขาเปิดแผนที่เขตท่าเรือใต้ขึ้นมา แล้วชี้ตำแหน่งสามจุดที่มีรายงานความเคลื่อนไหวในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา
“พื้นที่ของแร็กซอสไม่อยู่ในเขตดูแลของเฮอร์มิตตามข้อตกลง แต่ช่วงนี้พวกมันกำลังขยายขอบเขตขึ้นมา”
นิ้วของมาเฮนเลื่อนขึ้นไปทางเหนือ
“ยืนยันการพบสมาชิกแร็กซอสในเขตตะวันออกแล้วสองครั้ง”
ไลร่าที่นั่งอยู่ทางซ้ายของอารินไม่มีปฏิกิริยา
ส่วนโดรันขยับกรามเล็กน้อย
อารินเริ่มรู้แล้วว่าสำหรับโดรัน นั่นถือว่าแสดงอารมณ์มากพอสมควร
“แร็กซอสไม่ใช่ไวเปอร์” มาเฮนพูดต่อ “วิธีทำงานต่างกัน เป้าหมายก็ต่างกัน ไวเปอร์เคลื่อนย้ายสินค้า ส่วนแร็กซอสต้องการพื้นที่”
เขาปิดแผนที่
“ตอนนี้ให้บันทึกและรายงาน ห้ามปะทะเว้นแต่ถูกคุกคามโดยตรง”
อารินจำประโยคนั้นได้ดี
เพราะไม่กี่วันต่อมา เขาก็ถูกคุกคามโดยตรง
อารินกำลังกลับจากงานตรวจโหนด เมื่อเลือกวิ่งผ่านขอบด้านใต้ของเขตตะวันออก
ไม่ใช่เส้นทางที่สั้นที่สุด
เขาแค่อยากจำพื้นที่แถวนั้นให้ได้มากขึ้น
ถนนด้านหน้าเปียกจากฝนที่เพิ่งหยุดไม่นาน ระบบตรวจจับของมอเตอร์ไซค์ทำงานอยู่เบื้องหลังตามปกติ
สัญญาณเตือนดังขึ้น
สามตำแหน่ง
ใกล้มาก
อารินหันไปมองถนนข้างทาง
ร่างหนึ่งพุ่งออกมา
แรงกระแทกเข้าที่แผงด้านหลังของรถเต็ม ๆ
ล้อหลังปัดออกด้านข้าง
อารินประคองรถไว้จนความเร็วลดลง ก่อนกระโดดลงจากเบาะ
มอเตอร์ไซค์ไถลต่อไปอีกระยะแล้วล้มลงข้างถนน
สามคนเดินออกมาจากปากซอย
สองคนกระจายตัวออกจากกัน
ส่วนคนตรงกลางไม่ได้รีบร้อน
ราวักซ์ เคต
อารินเคยเห็นภาพในรายงานมาหลายครั้ง
ผมสีเข้ม ปลายย้อมแดง
กระบองหนามขนาดใหญ่พาดอยู่บนไหล่
สัญญาณตบะของเขาหนักกว่าสองคนที่มาด้วยกันอย่างเห็นได้ชัด
อารินเหลือบมองสถานะเครือข่ายบนถุงมือ
โซนสีเหลือง
สัญญาณขึ้น ๆ ลง ๆ
อีกสองคนเริ่มแยกไปคนละด้าน
อารินไม่รอให้พวกมันล้อมเสร็จ
ตบะวาบขึ้นที่ขา
เขาพุ่งเข้าหาคนทางซ้ายทันที
อีกฝ่ายยกแขนขึ้นรับ
อารินกระแทกไหล่เข้าใส่ก่อนตามด้วยหมัดเข้ากลางลำตัว
ชายคนนั้นถอยไปหนึ่งก้าว
ยังไม่ล้ม
อีกคนกำลังเข้ามาจากด้านขวา
อารินขยับออกก่อนถูกประกบ ใช้กำแพงอาคารปิดด้านหลังของตัวเองไว้
ราวักซ์ยังยืนอยู่กลางถนน
ไม่ขยับ
แค่ดู
สองคนตรงหน้าเข้ามาพร้อมกันอีกครั้ง
คนแรกพุ่งหมัดสูง
อีกคนเตะกวาดเข้าด้านล่าง
อารินยกแขนรับหมัด แต่ขยับหลบขาไม่พ้น
ปึก!
แรงกระแทกเข้าชายโครงจนร่างเสียจังหวะ
หมัดอีกข้างตามเข้ามา
ตบะวาบขึ้นตรงหัวไหล่
เขารับแรงไว้แล้วสวนศอกกลับ
อีกฝ่ายถอย
อารินใช้จังหวะนั้นขยับออกด้านข้าง
อารินเบี่ยงหมัดแรกออก ศอกสวนเข้าที่กรามของคนทางซ้าย
ตบะวาบขึ้นตรงข้อศอกตอนกระแทก
อีกฝ่ายเซไปด้านข้าง
อารินไม่ปล่อยจังหวะนั้นผ่านไป เขาก้าวตาม เตะเข้าชายโครงเต็มแรงจนร่างใหญ่กระแทกกำแพง
แต่คนคนนั้นกลับตั้งตัวได้เร็วกว่าที่ควร
อารินเห็นรอยแดงตรงกรามจางลงต่อหน้าต่อตา
ยักษา
อีกคนเข้าถึงตัวแล้ว
หมัดเหวี่ยงเข้าด้านข้าง อารินก้มหลบก่อนกระแทกฝ่ามือเข้ากลางอก
ตบะอัดตามออกไป
ปึก!
ร่างนั้นถอยไปสองก้าว
แต่แทนที่จะเสียจังหวะ เขากลับยิ้ม
คนแรกกลับเข้ามาจากด้านซ้ายพร้อมกัน
อารินยกแขนรับศอก
แรงกระแทกทำให้ทั้งแขนชา
เขาถอยหนึ่งก้าว
อีกฝ่ายตาม
ถอยอีกก้าว
อีกคนก็ปิดทางขวา
พวกมันไม่ได้พยายามล้มเขาให้เร็วที่สุด
กำลังบังคับให้เขาแสดงทุกอย่างที่มี
อารินเหลือบไปทางราวักซ์
ชายร่างใหญ่ยังยืนอยู่ที่เดิม
ดูอยู่เฉย ๆ
อารินเข้าใจทันที
มันคือการทดสอบ
และถ้าเขาอยู่ตรงนี้ต่อไป เขาจะเป็นฝ่ายเปิดไพ่ให้พวกมันดูจนหมด
สองคนนี้เก่งกว่าพวกที่เขาเจอหน้าโกดัง
ไม่ใช่แค่แรงกว่า
พวกมันรู้ว่าจะบีบพื้นที่ตรงไหน
รู้ว่าเมื่อไรต้องเข้า
เมื่อไรต้องเปิดทางให้อีกคน
และราวักซ์ยังไม่ทำอะไรเลย
นั่นต่างหากที่น่ากังวล
อารินถอยอีกก้าว
สายตากวาดผ่านพื้นที่รอบตัว
ถนนกว้าง
พื้นที่เปิด
ไม่เหมาะ
ปากซอยด้านหลังราวักซ์แคบกว่า
ถ้าลากการต่อสู้เข้าไปในนั้น อย่างน้อยจำนวนคนก็จะได้เปรียบน้อยลง
แถมกระบองของราวักซ์จะใช้ได้ไม่ถนัด
อารินมองอีกฝ่าย
แล้วพุ่งตรงเข้าไป
ราวักซ์ยกกระบองขึ้นทันที
อารินเปลี่ยนทิศกลางทาง
เฉียดผ่านข้างตัวเขาแล้วพุ่งเข้าปากซอย
ร่างใหญ่ของราวักซ์ขวางลูกน้องตัวเองไว้ชั่วขณะ
อารินเข้าไปถึงด้านใน
แล้วหยุด
มีใครบางคนยืนอยู่ตรงปลายซอย
เสื้อโค้ตสีดำตัวยาว
ผมสีเงิน
เวย์ออน
เขาก้าวออกมาจากเงาอย่างช้า ๆ
สายตาไม่ได้มองอาริน
แต่จับอยู่ที่ราวักซ์
ราวักซ์หยุด
ลูกน้องทั้งสองก็หยุดตาม
“ตรงนี้ยังไม่ใช่พื้นที่ของพวกนาย”
เวย์ออนพูด
ราวักซ์มองเขานิ่ง
มือที่ถือกระบองกระชับขึ้นเล็กน้อย
“คืนนี้ยังไม่ใช่”
เสียงของราวักซ์ต่ำและเรียบ
เขาหันมามองอารินแวบหนึ่ง
ก่อนเดินกลับออกไป
ลูกน้องทั้งสองตามไปโดยไม่พูดอะไร
ไม่นานถนนก็กลับมาเงียบอีกครั้ง
อารินยังยืนอยู่ตรงปากซอย
ตบะรอบตัวค่อย ๆ ลดลง
ชายโครงด้านขวาปวดหนึบ
เขาหันไปหาเวย์ออน
เวย์ออนเดินออกมาจากเงา
สายตาเหลือบไปยังมอเตอร์ไซค์ที่ล้มอยู่ข้างถนน
“นายรับมือได้ดีกว่าที่คิด”
“ผมกำลังแพ้”
“นายยังยืนอยู่”
อารินมองเขา
เวย์ออนยักไหล่เล็กน้อย
“ราวักซ์ชอบทดสอบคน เขาส่งลูกน้องเข้าก่อน ดูว่าเป้าหมายเคลื่อนไหวยังไง ตอบสนองยังไง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะลงมือเองหรือเปล่า”
“คืนนี้คือการทดสอบ?”
“ใช่”
“งั้นตอนนี้เขาก็ได้คำตอบแล้ว”
“บางส่วน”
เวย์ออนมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง
“เขาเห็นว่านายทำอะไรได้ตอนถูกกดดัน แต่ยังไม่เห็นทั้งหมด”
“แล้วคุณล่ะ?”
รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้น
“ฉันก็ยังไม่เห็นทั้งหมดเหมือนกัน”
อารินปล่อยตบะลงจนหมด
“คุณมาทำอะไรที่นี่?”
“แร็กซอสกำลังขยายขึ้นเหนือ”
เวย์ออนมองออกไปทางถนน
“คนที่ทำมาหากินในเขตตะวันออกย่อมไม่ชอบให้ใครเดินเข้ามายึดพื้นที่”
“รวมถึงคุณ”
“รวมถึงฉัน”
เรียบง่าย
เหมือนเรื่องทั้งหมดเป็นเพียงปัญหาทางธุรกิจ
เวย์ออนหันกลับไปทางปลายซอย ก่อนหยุด
“เอารถไปตรวจด้วย”
อารินมองมอเตอร์ไซค์
“ระบบตรวจจับโดนกระแทก ค่าที่อ่านได้อาจเพี้ยน”
พูดจบเวย์ออนก็เดินออกไป
“เวย์ออน”
เขาหยุด แต่ไม่หันกลับมา
“ครั้งหน้าถ้าคุณรู้ว่าผมกำลังจะเดินเข้าไปเจออะไรแบบนี้ ผมอยากรู้ก่อน”
เวย์ออนเงียบไปครู่หนึ่ง
“ก็สมเหตุสมผลดี”
แล้วเดินจากไป
อารินกลับไปหามอเตอร์ไซค์
แผงด้านหลังบุบ
ถุงมือยืนยันว่าระบบตรวจจับได้รับความเสียหายจริง
เขายกรถขึ้นแล้วขี่กลับฐานโดยใช้เส้นทางในโซนสีเขียวตลอดทาง
ครั้งนี้รายงานทุกอย่างลงไป
สมาชิกแร็กซอสสามคน
ราวักซ์ เคต
การปะทะ
เวย์ออน
ไม่มีอะไรถูกตัดออก
หลังจากส่งรายงานไม่นาน ข้อความจากธารินก็มาถึง
รับทราบ พรุ่งนี้มาพบฉัน
เช้าวันต่อมา อารินอยู่ในห้องฝึก
เครื่องจำลองส่งแรงกระแทกเข้ามาจากด้านขวา
เขาสร้างชั้นตบะป้องกันขึ้นรับ
แรงกระแทกเฉียดผ่านขอบล่างเข้าที่ลำตัว
อารินสบถเบา ๆ แล้วรีเซ็ตเครื่อง
“ต่ำเกินไป”
เสียงไลร่าดังมาจากด้านหลัง
อารินหันไปมอง
เธอเดินเข้ามาที่แผงควบคุม
“มุมป้องกันของนายเปิดด้านล่าง”
“ผมรู้ครับ”
“รู้แล้วก็แก้”
ไลร่าปรับเครื่อง
“อีกครั้ง”
แรงกระแทกชุดใหม่พุ่งเข้ามา
อารินสร้างชั้นตบะป้องกันต่ำกว่าเดิม
ปึก!
คราวนี้แรงหยุดอยู่ด้านนอกทั้งหมด
“ดีขึ้น”
ไลร่ามองข้อมูลบนแผง
“การเคลื่อนที่เมื่อคืนก็ดีขึ้น”
อารินคลายชั้นตบะป้องกันลง
“ตรงไหนครับ?”
“ตอนพุ่งหาราวักซ์”
“ผมไม่ได้จะสู้กับเขา”
“ฉันรู้”
เธอหันมามอง
“นายใช้เขาบังอีกสองคนแล้วเข้าไปในพื้นที่แคบ”
อารินพยักหน้า
“ถ้าอยู่บนถนนต่อ ผมโดนล้อมแน่”
“ถูก”
ไลร่าปรับเครื่องอีกครั้ง
“แต่ครั้งหน้าคนที่นายใช้เป็นกำแพงอาจไม่ยอมยืนให้วิ่งผ่านง่าย ๆ”
“ครับ”
“อย่างน้อยตอนนี้นายเริ่มมองพื้นที่ก่อนเลือกว่าจะทำอะไร”
เธอกดเริ่มระบบ
อารินยังไม่สร้างชั้นตบะป้องกัน
“คุณอ่านรายงานแล้ว?”
“อ่านแล้ว”
ไลร่าหันมามองเขา
“ครั้งนี้นายเขียนมาทุกอย่างไม่ใช่หรือไง”
“ธารินบอกผมให้ทำ”
“ธารินบอกว่าอย่าให้เวย์ออนเป็นคนกำหนดว่าสำนักงานใหญ่จะเห็นอะไร”
ไลร่าหันกลับไปที่แผงควบคุม
“แต่คนที่เลือกว่าจะเขียนอะไรลงไปคือนาย”
อารินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนยกมือขึ้นเตรียมป้องกันอีกครั้ง
ไลร่ากดเริ่มเครื่อง
“อีกรอบ”
