บทที่ 15 — ปลายทาง
สัญญาณจากโหนดดังขึ้นตอนอารินกำลังจะจบการฝึกช่วงเช้า
เขาหยุดหมัดค้างไว้กลางอากาศ ก่อนข้อมูลแจ้งเตือนจะเปิดขึ้นเหนือถุงมือ
ความผิดปกติของมิติ
ระดับต่ำ
ตำแหน่งถูกส่งเข้าระบบ
อารินลดมือลง
ลินที่อยู่อีกฝั่งของพื้นที่ฝึกปิดข้อมูลของตัวเองแล้วเดินไปหยิบเสื้อคลุม
“ไปกัน”
ไม่ถึงยี่สิบนาทีต่อมา รถก็ออกจากฐาน
โหนดที่แจ้งเตือนติดตั้งอยู่บนอาคารเก็บสินค้าริมแนวท่าเรือเก่า พวกเขาไปถึงตอนค่าความผิดปกติเริ่มลดลงแล้ว
รอยแยกขนาดเล็กปรากฏอยู่เหนือพื้นไม่ถึงเมตร
อากาศรอบมันสั่นไหวจาง ๆ แสงสีม่วงลอดออกมาตามขอบ ก่อนหรี่ลงเป็นช่วง
อารินยืนอยู่ห่างออกไป ปล่อยสัมผัสกวาดพื้นที่รอบตัว
ไม่มีสัญญาณอื่น
ลินตรวจข้อมูลจากโหนด
“กำลังปิดเอง”
อารินมองรอยแยก
ไม่ถึงนาที แสงที่ขอบก็ดับลง
อากาศกลับเป็นปกติ
ไม่มีอะไรหลุดออกมา
ไม่มีความเสียหาย
ลินส่งผลตรวจกลับฐาน ส่วนอารินเดินตรวจพื้นที่รอบจุดเกิดเหตุอีกรอบ ก่อนทั้งคู่กลับขึ้นรถ
งานจบลงง่ายกว่าหลายครั้งที่ผ่านมา
และนั่นก็ควรเป็นทั้งหมดของเช้าวันนี้
จนกระทั่งถุงมือของอารินแจ้งเตือนอีกครั้ง
เขาก้มมอง
ไม่ใช่โหนด
จุดสัญญาณที่นิ่งอยู่กลางเวลิรันตั้งแต่วันก่อนกำลังเคลื่อนที่
อารินเปิดข้อมูล
เส้นทางเริ่มลากออกจากพื้นที่ควบคุม
อารินเปิดข้อมูล
เส้นทางเริ่มลากออกจากพื้นที่ควบคุม
ไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความจากไลร่าก็เข้ามา
กลับฐาน
เมื่ออารินมาถึง เซน่าและไลร่าอยู่ในห้องบรีฟแล้ว
เส้นทางจากตัวส่งสัญญาณเปิดอยู่บนผนัง
จุดนั้นเคลื่อนออกจากเวลิรันตามแนวขนส่งหลัก
ไม่มีใครนั่งรอดูมันต่อ
ระบบจะบันทึกเส้นทางทั้งหมดไว้เอง
อารินกลับไปทำงานตามปกติ
สองวันให้หลัง สัญญาณหยุดเคลื่อนที่ ทั้งสามจึงกลับมาที่ห้องบรีฟอีกครั้ง
เส้นทางบนแผนที่ยาวขึ้นมากแล้ว
จากเวลิรัน
ผ่านจุดพักขนส่ง
เปลี่ยนแนวการเดินทาง
แล้วเข้าสู่ดาร์กา
อารินขยายภาพย้อนหลัง
ตำแหน่งหนึ่งทำให้เขาหยุด
“ตรงนี้เคยอยู่ในรายงาน”
ไลร่าแตะข้อมูลจุดเดียวกัน
เส้นทางเชื่อมกับพื้นที่รับช่วงสินค้าที่เคยปรากฏในคดีลักลอบขนอมฤตมาก่อน
หลังจากนั้นสัญญาณเคลื่อนต่อ
ผ่านเขตอุตสาหกรรม
แล้วเลี้ยวออกจากแนวขนส่งหลัก
เซน่าขยายแผนที่
ถนนสายรองทอดออกไปจากพื้นที่ใช้งานทั่วไป ก่อนเข้าเขตที่มีอาคารกระจายตัวห่างกัน
จุดสัญญาณชะลอลง
แล้วหยุด
อารินแตะตำแหน่ง
ข้อมูลพื้นที่เปิดขึ้น
ไม่มีชื่อบริษัท
ไม่มีศูนย์ขนส่ง
ไม่มีทะเบียนกิจการที่เกี่ยวข้องกับอมฤต
มีเพียงข้อมูลผู้ถือครองที่ดินกับสิ่งปลูกสร้างหนึ่งหลัง
ไลร่ามองอยู่ครู่หนึ่ง
“ไปดู”
พวกเขาออกจากฐานไม่นานหลังจากนั้น
ยิ่งเข้าใกล้ตำแหน่ง ถนนก็ยิ่งเงียบ
อาคารอุตสาหกรรมค่อย ๆ บางลง จนเหลือเพียงสิ่งปลูกสร้างกระจายอยู่ตามพื้นที่รอบนอก
ไลร่าจอดรถห่างจากตำแหน่งเป้าหมาย
จากตรงนั้นทั้งสามเดินต่อ
เซน่าเลือกแนวด้านข้างที่มีระดับพื้นสูงกว่าถนนเล็กน้อย
เมื่อพ้นแนวต้นไม้ อาคารก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า
ด้านหน้ามีทางเข้าสำหรับรถเพียงทางเดียว ส่วนด้านข้างถูกปิดด้วยแนวผนังยาวไปจนถึงด้านหลัง
อารินมองถุงมือ
ตัวส่งสัญญาณอยู่ภายใน
เขาปล่อยสัมผัสออกไป
ระยะยังไกลเกินกว่าจะบอกจำนวนคนได้แน่นอน
แต่มีบางอย่างอยู่ข้างใน
มีคนเดินออกมาจากประตูด้านข้าง
ไม่ได้แต่งตัวเหมือนคนงานขนส่ง
อีกคนออกมาตามหลัง ก่อนทั้งคู่ขึ้นรถแล้วออกจากพื้นที่
ไม่มีการขนของ
ไม่มีรถเข้ามารับช่วงต่อ
อารินมองแนวอาคาร
“ถ้าอมฤตถูกส่งมาที่นี่จริง ก็ไม่น่าใช่แค่จุดเปลี่ยนรถ”
ไลร่าไม่ได้ตอบ
เธอขยับไปทางด้านข้างอีกเล็กน้อย
แนวผนังส่วนหนึ่งมีช่องบำรุงรักษาเชื่อมเข้าไปในตัวอาคาร
เซน่าบันทึกตำแหน่งไว้
ทั้งสามอ้อมดูพื้นที่ต่อโดยไม่เข้าใกล้มากกว่านั้น
ทางเข้าหลัก
ด้านข้าง
แนวหลังอาคาร
ตำแหน่งกล้อง
เส้นทางที่สามารถถอนตัวได้
เมื่อข้อมูลเพียงพอ ไลร่าก็สั่งกลับ
ไม่มีเหตุผลต้องอยู่ต่อ
ระหว่างทางกลับฐาน ข้อมูลทั้งหมดถูกส่งให้ธาริน
คำตอบมาถึงก่อนรถจะเข้าเขตเมือง
ยืนยันตำแหน่ง
เข้าตรวจเมื่อประเมินพื้นที่พร้อม
อารินอ่านจบ
เซน่าปิดข้อมูลเส้นทาง
ไลร่ามองเวลาบนถุงมือ
“คืนนี้กลับมา”
หลังเที่ยงคืนเล็กน้อย
ทั้งสามกลับมายังอาคารเดิม
คราวนี้ไม่ได้มาเฝ้าดู
พวกเขาอ้อมเข้าจากด้านข้างตามแนวที่สำรวจไว้ตั้งแต่กลางวัน เลี่ยงประตูหลัก แล้วเข้าไปทางช่องบำรุงรักษาที่เชื่อมถึงด้านในอาคาร
ภายในเงียบ
มีเพียงเสียงเครื่องจักรต่ำ ๆ ดังผ่านพื้นเป็นจังหวะ
อารินชะลอฝีเท้า
สัมผัสกวาดออกไปตามทางเดิน
มีคนอยู่ข้างหน้า
ไลร่าพยักหน้า
จุดส่งสัญญาณยังอยู่ลึกเข้าไปด้านใน
ทั้งสามเคลื่อนต่อ
พวกเขาผ่านห้องข้างทางไปได้ไม่กี่ห้อง ก่อนประตูบานหนึ่งจะเปิดออก
ชายคนหนึ่งก้าวออกมา
สายตาสองฝ่ายสบกัน
มือของอีกฝ่ายขยับทันที
ไลร่ายื่นมือออกไป
แพตเทิร์นสีน้ำเงินขนาดใหญ่กางขึ้นกลางอากาศตรงหน้า
อารินชะงัก
มันไม่เหมือนแพตเทิร์นของบอลพลังตบะ
วงหลายชั้นซ้อนประสานกันอยู่ภายใน โครงสร้างซับซ้อนกว่าแพตเทิร์นพื้นฐานอย่างเห็นได้ชัด
ตบะไหลจากแขนของไลร่าเข้าสู่แพตเทิร์น
บอลพลังสีน้ำเงินหลายลูกก่อตัวขึ้น
แล้วพุ่งออกไป
ชายตรงหน้าหลบลูกแรก
ลูกที่สองกระแทกกลางลำตัว
พลังสีน้ำเงินแตกออก กลายเป็นของเหลวแผ่คลุมช่วงอกกับแขน
ไอเย็นพวยขึ้น
อุณหภูมิลดฮวบ
ของเหลวแข็งตัวในพริบตา
แขนข้างหนึ่งถูกตรึงแนบลำตัว
ช่วงอกลงมาถึงเอวแข็งค้าง
เขาขยับไม่ได้
อารินยังไม่ทันได้ก้าว
เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านใน