บทที่ 14 — เครื่องหมาย
เช้าวันถัดมา พวกเขากลับเข้าเวลิรันตามตารางเดิม
ไม่มีใครเปลี่ยนท่าที
คาวานยังเป็นคนพาเดินดูพื้นที่
ไลร่ายังคุยกับเจ้าหน้าที่ตามปกติ
เซน่ายังพูดน้อยเหมือนเดิม
ส่วนอารินมองเฉพาะสิ่งที่ต่างจากเมื่อวาน
รายการอมฤตเกรดสูงของวันนี้มีหลายชุด
มากเกินกว่าจะรู้ได้ล่วงหน้าว่าชุดไหนจะถูกแยกออกจากระบบ
ดังนั้นพวกเขาต้องรอ
ช่วงแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อมฤตจากส่วนแปรรูปถูกส่งผ่านจุดตรวจตามลำดับ
ข้อมูลถูกบันทึก
หน่วยขนส่งถูกจัดเข้าช่องทาง
เจ้าหน้าที่ตรวจรับ
ทุกอย่างเดินไปตามระบบ
อารินจำรหัสของแต่ละชุดไว้เท่าที่ทำได้
ชุดแรกผ่านเข้าสู่ลานขนส่งหลัก
ชุดที่สองถูกส่งไปยังพื้นที่จัดเก็บ
ชุดที่สามผ่านไปอีกเส้นทาง
ไม่มีอันไหนเข้าสู่พื้นที่ควบคุม
จนเกือบเที่ยง
ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้น
อมฤตเกรดสูง
ปริมาณไม่ต่างจากรายการก่อนหน้า
ปลายทางก็มีอยู่ในระบบ
แต่เมื่อหน่วยขนส่งเคลื่อนผ่านจุดแยก มันไม่ได้ไปตามเส้นทางที่ระบุ
อารินมองตาม
พื้นที่ควบคุม
เขาไม่พูด
เซน่ายืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว
สายตาของเธอเคลื่อนตามของชุดเดียวกัน
ไลร่ากำลังคุยกับคาวาน
ไม่มีใครแสดงท่าที
ไม่กี่นาทีต่อมา ดราธปรากฏตัว
ออเรนจ์อายรับข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ประจำจุด ตรวจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอนุมัติให้หน่วยขนส่งผ่านเข้าไปด้านใน
อารินหันไปมองเซน่า
เธอเห็นแล้ว
ช่วงพัก พวกเขาไม่ได้คุยกันในพื้นที่ปฏิบัติงาน
ไลร่ารอจนกลับเข้าห้องสำหรับทีมประสานงานแล้วจึงปิดประตู
“ชุดเมื่อกี้”
อารินเปิดข้อมูลที่จำไว้
“ตรงรูปแบบครับ”
เซน่าพยักหน้า
“ถ้ามันเหมือนสามชุดก่อน สถานะจะถูกปิดหลังเข้าไป”
พวกเขารอ
ไม่นานข้อมูลเปลี่ยน
เสร็จสิ้น
อารินมองข้อความนั้นอยู่ครู่หนึ่ง
“ใช่ครับ”
ไลร่ามองเวลาในระบบ
“ของยังอยู่ข้างใน?”
“ถ้ายังไม่มีการเคลื่อนย้ายออกอีกทาง”
เซน่าตอบ
ไม่มีใครรู้
และนั่นคือเหตุผลที่ต้องติดตัวส่งสัญญาณ
ไลร่าปิดข้อมูล
“เราต้องเข้าใกล้ก่อนมันออก”
อารินมองแผนผัง
พื้นที่ควบคุมไม่ได้เปิดให้ทีมจากดาร์กาเดินเข้าไปตามใจ
การขออนุญาตตรง ๆ เท่ากับประกาศว่าพวกเขาสนใจอะไร
“เข้าไม่ได้จากด้านหน้า”
เขาพูด
เซน่ามองแผนผัง
“ไม่จำเป็นต้องเข้า”
เธอขยายเส้นทางบริการด้านข้าง
“หน่วยขนส่งต้องผ่านตรงนี้ก่อนเข้าเขตปิด”
อารินมองตำแหน่ง
เป็นจุดเชื่อมระหว่างส่วนตรวจคุณภาพกับพื้นที่ควบคุม
เจ้าหน้าที่ผ่านเยอะ
อุปกรณ์เคลื่อนย้ายผ่านเยอะ
ไม่ใช่จุดที่ใครจะหยุดมองคนทุกคน
ไลร่ามองอยู่ครู่หนึ่ง
“เรามีเหตุผลจะไปตรงนั้นไหม?”
“ระบบตรวจเส้นทาง”
เซน่าตอบ
“วันนี้เรายังไม่ได้ดูส่วนนี้”
ไลร่าพยักหน้า
“งั้นก็ไปดู”
คาวานไม่ได้สงสัยอะไร
เมื่อไลร่าขอดูระบบควบคุมการเคลื่อนย้ายระหว่างส่วนแปรรูปกับพื้นที่ขนส่ง เขาเพียงเปลี่ยนเส้นทางพาเดิน
อารินตามไป
หัวใจไม่ได้เต้นแรงขึ้นมากนัก
แต่ความรู้สึกต่างจากเมื่อวานชัดเจน
เมื่อวานเขาแค่มอง
วันนี้พวกเขากำลังจะทำบางอย่างที่คนที่นี่ไม่ควรรู้
ตัวส่งสัญญาณอยู่กับเซน่า
ขนาดเล็กพอจะซ่อนในฝ่ามือ
ไม่จำเป็นต้องส่งข้อมูลตลอดเวลา
มันจะเก็บตำแหน่งและส่งเป็นช่วง เพื่อลดโอกาสถูกตรวจพบจากระบบสื่อสารทั่วไป
สิ่งที่ยากไม่ใช่การติด
แต่คือการเข้าใกล้ของชุดนั้นโดยไม่มีใครจำได้ว่าพวกเขาเคยอยู่ตรงนั้น
คาวานหยุดอธิบายระบบควบคุมตรงจุดหนึ่ง
ด้านหลังมีหน่วยขนส่งเคลื่อนผ่านเป็นระยะ
อารินมองเพียงครั้งเดียวก็เห็นรหัสที่ต้องการ
ของชุดนั้นกำลังถูกเคลื่อนออกจากพื้นที่ควบคุม
เร็วกว่าที่คิด
เขาไม่หันไปหาเซน่า
ไม่จำเป็น
เธอเห็นเหมือนกัน
ไลร่าถามคาวานต่อเรื่องระบบตรวจความผิดปกติ
คำถามธรรมดา
แต่ทำให้คาวานต้องหันไปยังแผงควบคุมอีกด้าน
เซน่าเดินแยกออกไปสองก้าว
เหมือนกำลังดูแนวเชื่อมของระบบเคลื่อนย้าย
อารินขยับตาม
มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินสวนมา
เขาหยุด
ปล่อยให้อีกฝ่ายผ่าน
หน่วยขนส่งเคลื่อนเข้ามาใกล้
เซน่ายังไม่ขยับ
ระยะยังไม่พอ
อีกไม่กี่วินาทีมันจะผ่านพวกเขาไป
อารินเหลือบเห็นเจ้าหน้าที่ด้านหลังหันมาทางนี้
เขาเดินเข้าไปขวางแนวสายตาโดยไม่ตั้งใจให้ดูเหมือนขวาง
“ตรงนี้อ่านค่าจากจุดตรวจด้านหน้าเลยหรือครับ?”
เขาถาม
เจ้าหน้าที่หันมาตอบ
“ครับ แต่ถ้าระบบหลักมีปัญหาจะใช้ข้อมูลสำรองจากฝั่งนี้”
อารินพยักหน้า
ฟังคำอธิบายต่อ
ด้านหลังเขา เซน่าขยับ
เพียงครั้งเดียว
มือแตะผิวของหน่วยขนส่งตอนมันเคลื่อนผ่าน
ไม่มีเสียง
ไม่มีการหยุด
ไม่มีใครหันมอง
อารินเห็นมือเธอกลับลงข้างตัว
จบแล้ว
เขายังถามต่ออีกหนึ่งคำถาม
จากนั้นจึงปล่อยให้อีกฝ่ายกลับไปทำงาน
พวกเขาเดินตามคาวานต่อเกือบครึ่งชั่วโมง
ไม่มีใครรีบออกจากพื้นที่
ไม่มีใครตรวจตัวส่งสัญญาณทันที
ถ้ามีคนกำลังมองอยู่ การเปลี่ยนพฤติกรรมหลังเข้าใกล้ของชุดนั้นจะชัดเกินไป
จนกระทั่งกลับถึงห้องประสานงาน
ประตูปิด
เซน่าเปิดถุงมือ
สัญญาณหนึ่งปรากฏขึ้น
ยังอยู่ในเวลิรัน
อารินมองตำแหน่ง
“ติดแล้ว?”
“อืม”
คำตอบสั้นมาก
ไลร่ามองจุดสัญญาณ
มันยังไม่เคลื่อน
“ต่อจากนี้ไม่ต้องทำอะไร”
อารินเงยหน้า
“ไม่รอดูมันออกเหรอครับ?”
“ไม่”
ไลร่าตอบทันที
“ยิ่งเราอยู่ต่อหลังเห็นความผิดปกติ ยิ่งไม่มีเหตุผล”
เซน่าปิดหน้าจอ
“งานที่เวลิรันจบแล้ว”
อารินมองจุดสุดท้ายก่อนข้อมูลหายไป
พวกเขายังไม่รู้ว่าของชุดนั้นจะออกเมื่อไร
ไม่รู้ว่ามันจะไปทางไหน
และไม่รู้ว่าจะถูกส่งต่ออีกกี่ครั้ง
แต่ครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องรู้ในทันที
ช่วงบ่าย ไลร่าแจ้งคาวานว่าทีมจากดาร์กาจะกลับตามกำหนด
ไม่มีการขอตรวจพื้นที่เพิ่ม
ไม่มีการถามเรื่องดราธ
ไม่มีการกล่าวถึงอมฤตที่หายจากระบบ
คาวานส่งพวกเขาถึงทางออก
“ถ้าต้องการข้อมูลส่วนไหนเพิ่ม ติดต่อมาได้ครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
ไลร่าตอบ
อารินพยักหน้าให้เขา
เซน่าทำเหมือนกัน
รถของเฮอร์มิตออกจากเวลิรัน
ครั้งนี้อารินไม่ได้มองเมืองนานเหมือนตอนมา
เขามองข้อมูลในถุงมือแทน
สัญญาณยังอยู่ที่เดิม
เซน่าเห็น
“อย่าจ้อง”
“ผมแค่ดูว่ามันยังอยู่ไหม”
“ถ้ามันหาย ระบบจะเตือน”
อารินปิดหน้าจอ
ไลร่าที่นั่งด้านหน้าพูดขึ้น
“ต่อจากนี้ปล่อยให้มันทำงานของมัน”
อารินมองออกไปนอกหน้าต่าง
เวลิรันค่อย ๆ ถอยห่าง
พวกเขาเข้ามาเพื่อหาว่าอมฤตหายจากระบบตรงไหน
ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ทั้งหมด
แต่มีบางอย่างกำลังจะออกจากที่นี่
และเมื่อมันเคลื่อน
ดาร์กาจะรู้
กว่ารถจะกลับเข้าสู่เขตดาร์กา สัญญาณก็ยังไม่เปลี่ยนตำแหน่ง
อารินไม่ได้แปลกใจ
คนที่ทำเรื่องนี้มานานคงไม่จำเป็นต้องรีบ
พวกเขากลับถึงฐาน
ส่งรายงาน
แยกย้าย
เหมือนภารกิจจบแล้ว
แต่อารินรู้ว่ามันยังไม่จบ
มีจุดหนึ่งอยู่ในระบบของเฮอร์มิต
นิ่งอยู่กลางเวลิรัน
ไม่ต่างจากเครื่องหมายเล็ก ๆ บนแผนที่
รอเพียงว่าเมื่อไร
มันจะเริ่มเคลื่อน
